Η εκθειαστική πρόσοψη της αναγεγραμμένης της αυθυπαρξίας ήταν ολότελα το σημείο συσσώρευσης της αντιστοιχικής της προσάρτησης. Ποτέ κανείς δεν φαντάζονταν ότι το Εγώ ως άμεση αυτο-υπεροχή θα κατέληγε στην αποστράπτουσα σύντηξη της αφεαυτής προσανατολιστικής του μετατόπισης μα και της αρνητικής διωνυμικής του επίφασης... ("η φαινομενική διάψευση της ακαριαίας της απόφανσης").
