'' Γνησίως υποσυνολική διαύγεια"
Η παροδικότητα ανακλώμενη στο σημείο της "απεμπολιστικής της εξάτμισης" μετατράπηκε στη διέξοδο της αφετηριακής της πρόνοιας διαμέσου του παραδόξου των συμμετρικών αντικειμένων όπου η θνησιμότητα της απογείωσης της ως ταυτολογική πλάνη στην αναγγεγραμμένη υπερυψωμένη αφουγκράζουσα εξιλέωση της υπο επιβλέπουσας αποθνήσκουσας και ινδαλματικής αποκάθαρσης Ενός Θεού, μιας Θείας Διάνοιας επιστητή ως έχειν, θαρρείς πως η θανατική της προσγείωση συνέβαλλε στη χαλιναγώγιση της αφηρημένης καθολικής και γενικευμένης της αύρας στο ακριβώς αντιστρόφως ανάλογο εκτιμούμενο ποσό της μεταπτωτικής της απαλλαγής αλλά και της απαγχωνισμένης της προσάρτησης όπου η ειρωνική αντεπίφαση ενος μακρινού και ασυμπαγούς μεταβληθέντος και διακριτά συνεχούς ταξιδιού (ο λογικός αποκλεισμός της διαμφισβητούμενης αντιφάσκουσας ιδεατής αναπαράστασης), συνάντηθηκε μεσω της αυτεπαγωγικής μεθόδου με τον Ίδιο αντικαταστάτη συντελεστή του αμφίδρομου του Εαυτού, ενός επιμεριστικώς ασθενούς του αποτυπώματος. Μπορεί ο ανοριακός (πέραν των ορίων) και εξατομικευτικός παράγοντας Ενός ατιθάσευτου πνεύματος να αρθεί στο ύψος της παρακείμενα αποφρακτικής, μη-αποκεκαλυμένης του έκβασης όπου κατέγινε συνάμα η αντίκρουση μιας εξορθολογιστικής εμπειρικής μεταφυσικής αφύπνισης ενός ψευδούς αντικειμενισμού, μιας δηλαδή απαξιωτικής και αποτιμητικής του αντίρρησης, μα η συνεπαγωγική εναέρια υπόθεση της λαχτάρας άκμαζε έκει όπου τα αντικείμενα μετονομάστηκαν υπο μετυπαγωγίν καταστάσεις και οχι πράγματα-εργαλεία καθεαυτά.
"Η εμπειρική επαληθευσιμότητα μέσω της υπαρξιακής αδρανούς αποδειξιμότητας και η μεταστοιχείωση μιας ακραιφνούς εποπτευσιμότητας ενός "υποκείμενου κατηγορήματος" και της προωθητικής του μετάγγισης".
