Όταν κάποτε η "κακή (δυνητική) απειρότητα" ήταν ενεργή, τότε ξαφνικά αντιπαρατάχθηκε και η αποτομή της ακραιφνούς αποτοξίνωσης της στο αδιάφανο πέπλο της εξαγνισμένης και εξευγενισμένης της αύρας.
Όταν Εγώ κοιμώμουν και παρευρισκόμουν απλώς στην αδράνεια της μεταβλητότητας και της χρονικής συγκυρίας, τότε ήταν που συνειδητοποίησα οτι η ασυμπτωτική αντιφάσκουσα αστραπή της ακραίας μας αντικατοπτριστικής μας μετωπιαίας αναθεώρησης ήταν αυτό που παρελθοντικά υποσχόμασταν οτι θα υπάρξει αδιαφιλονίκητα στην εγκαρδιότητα μιας "υποβρύχειας επουράνιας εξιλέωσης" όπου κάποτε θα δέσποζε στην εξωτερική επιφάνεια μιας "συλλογιστικά αντιπαραδειγματικής" απόθραυσης που εμφωλεύτηκε στο υπερυψωμένο άκρο μιας "απαράλλαχτης απεικονιστικής της ισοπέδωσης" που η ισχυρογνωμονούσα αποθέωση υπήρξε εντέλει η διαφραγματική περιθλαστική σχάση της εντοπιζόμενης παρελθούσας αφύπνισής της και της στροφορμητικής της ευνουχιστικής και συνάμα γεωδαισιακής ύψιστης απαριθμίσεώς της στην ανεπιστρεπτί εγκλιματισμένη διάθεση Ενός Πλασματικώς Αντικειμενικού Χρόνου ή μήπως ενός Διατονικού, Προϊόντος, Υπερτοπικού και Αυτεπαγωγικού Όγκου επί της διολίσθησης του στο υπέρτατο σημείο της απογειωτικής του Αφορμής...
Όταν εγώ κοιμώμουν είχε συμβεί ήδη η αντιστρόφως ανάλογη αφύπνιση της εσώτατης ζωτικής μου επήρειας καθολοκληρίαν του καταπτωτικού καταιγιδαστικού Έτερου Σύμπαντος και της καταστατικής ανεστιότητας - απάγνοιας στο Ίδιο σημείο της αντιδιαμετρικής του εκτόπισης...
"Ασυμβίβαστος Κόσμος" : " Λογικώς εσφαλμένη συνειδητοποίηση της επεξηγηματικής του απότασης".
